حیا در نگاه اسلامی تنها یک ویژگی فردی یا خانوادگی نیست، بلکه بخشی از سلامت اخلاقی جامعه به شمار می‌رود؛ از نوع پوشش و کنترل نگاه گرفته تا نحوه گفت‌وگو، معاشرت و رعایت مرزهای ارتباطی میان زن و مرد نامحرم. بر اساس این دیدگاه، خانواده و جامعه در کنار یکدیگر مسئول تقویت حیا هستند و بی‌توجهی به هر یک از این دو عرصه می‌تواند زمینه‌ساز آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی شود.